Czym są meble industrialne?

2018-01-02
Czym są meble industrialne?
MEBLE INDUSTRIALNE LOFT NOWOCZESNE

Styl industrialny – nowe oblicze luksusu
Surowość i minimalizm – to dwa słowa, które najlepiej charakteryzują styl industrialny, loftowy, dawniej niejako z konieczności będący domeną niezamożnych artystów i członków bohemy, dziś – synonim luksusu, ekskluzywności i wolności… Styl industrialny charakterystyczny głównie dla loftów, oznaczających pierwotnie ‘poddasze’, ‘strych’, to bowiem obecnie jedno z najpopularniejszych i najbardziej pożądanych rozwiązań wnętrzarskich. Cechuje się przede wszystkim otwartą przestrzenią, wysokimi sufitami, brakiem wyraźnie wydzielonych pomieszczeń, surowym żeliwnym wykończeniem, ścianami z cegieł oraz bardzo dużymi oknami. Zachwyca funkcjonalnym minimalizmem i dyskretną wysublimowaną elegancją, a także subtelnym nawiązaniem do przeszłości, do historii danego miasta. Lofty to produkt raczej niszowy, wyrafinowany stylistycznie, skierowany do osób poszukujących niekonwencjonalnych rozwiązań. Rodzi się zatem pytanie: w jaki sposób narodziła się ta niesłabnąca po dziś dzień popularność tak niepospolitych budynków, kojarzących się przecież wyraźnie z proletariacką siłą roboczą? Budynków, które odrzucają ornamentykę, przepych i burżuazyjną klasykę na rzecz skrajnego minimalizmu, prostoty i ascetyzmu? Odpowiedź na to kryje się w niezbyt długiej, ale bardzo przewrotnej historii obiektów przemysłowych: fabryk, magazynów, hut czy browarów.

Robotnicze korzenie: początki architektury fabryczno-przemysłowej
Pierwsze budynki fabryczno-przemysłowe powstały pod koniec XVIII wieku itworzone były w taki sposób, by jak najbardziej usprawnić i przyspieszyć proces produkcyjno-wytwórczy. Architekci odpowiedzialni za te specyficzne przestrzenie projektowali wysokie, pozbawione zdobień budynki, oświetlone promieniami słońca wpadającymi przez wielkie okna i przeszklone ściany. W miarę upływu czasu, wraz z pojawieniem się elektryczności, architektura fabryczna stawała się jeszcze bardziej uproszczona i surowa, co miało służyć minimalizowaniu niebezpieczeństwa związanego z częstymi i powszechnymi pożarami instalacji. Uzewnętrznione elementy konstrukcyjne pozwalały bowiem na szybkie zlokalizowanie miejsca zwarcia i natychmiastowe ugaszenie ognia. Wraz z nadejściem XX wieku i rozwojem nowych technologii pojawiło się natomiast zapotrzebowanie na mocniejsze konstrukcje, będące w stanie udźwignąć potężne maszyny i ich złożone mechanizmy. Odpowiedzią na to były przede wszystkim takie materiały, jak beton i stal,wykorzystane przez Alberta Kahna, architekta zajmującego się projektowaniem przemysłowym. To właśnie on, w celu zwiększenia wydajności i tworzenia solidniejszych struktur budowlanych, użył po raz pierwszy tych materiałów, a tym samym stworzył oryginalne, sprawiające wrażenie niedokończonych, komponenty stylu industrialnego, które rozwijały się od tego czasu jednocześnie w różnych miejscach na świecie. Ta dobra passa obiektów fabrycznych trwała do pierwszej połowy dwudziestego wieku. Potem, na skutek panującej recesji, właściciele fabryk zaczęli likwidować swoje zakłady lub przenosić je na obrzeża miast, pozostawiając ogromne pustostany w centralnych punktach poszczególnych dzielnic.  

Od fabrycznych przestrzeni do artystycznego światka
Styl industrialny narodził się w 1950 roku, kiedy to w Nowym Jorku, w wyniku pogłębiającej się recesji i bankructwa licznych firm, fabryk oraz domów towarowych, pojawiła się potrzeba zagospodarowania wielu opuszczonych obiektów poprzemysłowych, wolnych powierzchni magazynowych, między innymi w cieszących się złą sławą dzielnicach Soho, Chelsea i Brooklyn. Mieszkańcy miasta, głównie artyści – malarze, fotograficy – zaczęli wykorzystywać i przekształcać te rozległe pustostany, organizując w tych przestrzeniach połączone ze sobą mieszkania i pracownie – wyjątkowe miejsca spotkań awangardy nowojorskiej tamtych lat, gdzie tworzono unikalne projekty i gdzie dzielono się spostrzeżeniami na temat sztuki. Królowała tam prostota, trwałość i wolna forma z domieszką artyzmu. Najbardziej znanym mieszkańcem loftów był Andy Warhol, który w takiej obszernej industrialnej przestrzeni urządził swoje atelier, zwane Factory, odwiedzane przez największe osobowości ze świata sztuki, i który tworzył tam awangardowe dzieła. To zatem właśnie artyści, wykorzystując takie obiekty i kreując w nich niejako alternatywny świat, swoistą legendę, przyczynili się do rozpowszechnienia tego unikatowego, tak bardzo odmiennego od dotychczasowych tendencji, stylu wnętrzarskiego. Od tamtego czasu lofty budzą skojarzenia z życiem artystycznej bohemy i są symbolem twórczej wolności oraz indywidualizmu. Wraz z upływem lat ich niepowtarzalny, industrialny klimat i nieszablonowe zagospodarowanie architektoniczne zaczęły zdobywać uznanie również w Europie, wśród bogatych mieszczan i właścicieli przedsiębiorstw, stając się atrakcyjną inwestycją będącą synonimem prestiżu. W Polsce moda na styl industrialny pojawiła się stosunkowo późno – pierwsze tego typu wnętrza powstały w latach 90. ubiegłego stulecia w Łodzi, kiedy to zamknięte w wyniku reform gospodarczych fabryki zaczęto przekształcać na przestrzenie mieszkalne – lofty, zachowując przy tym jak najwięcej surowych elementów adaptowanego budynku i poprzemysłowych konstrukcji będących świadectwem ducha starych wnętrz. Mimo upływu trzech dekad wciąż podziwiamy te wartości, a styl ten nadal zyskuje coraz większą popularność, zarówno wśród zwolenników tradycji, klasycznych przestrzeni, jak i osób ceniących oryginalność oraz niepowtarzalność – indywidualistów pragnących stworzyć wyjątkowe miejsce do życia dla siebie i swoich bliskich.  

Maksimum minimalizmu: styl industrialny, czyli jaki?
Najważniejszymi cechami stylu industrialnego są otwarte, dobrze oświetlone przestrzenie, wysokie kondygnacje i surowe elementy wykończenia: widoczna nieotynkowana cegła, proste deski podłogowe, eksponowane konstrukcje nośne czy betonowe wylewki, a także masywne oryginalne meble. Ceniona jest prostota i elegancja nawiązująca klimatem do starych fabryk, warsztatów artystycznych, a także innych przestrzeni. Wielkomiejskie lofty swój awangardowy wygląd zawdzięczają przede wszystkim solidnym i trwałym materiałom najwyższej klasy, takim jak metal, szkło, beton, kamień oraz najlepsze gatunki drewna. To one odpowiadają za trwałość, piękno i funkcjonalność poszczególnych elementów wyposażenia wnętrz i gwarantują wysoki standard jakości na długie lata, tworząc spersonalizowaną i wyjątkową lokatę kapitału. Wszelkie niuanse, naturalna surowość wykończenia, niedopuszczalne w standardowej aranżacji, tutaj tworzą klimat indywidualizmu, wolności szeroko pojętej swobody. W stylu industrialnym korzysta się z inspiracji fabryczną surowością i nieładem, by tworzyć bardzo gustowne, a wręcz ekskluzywne wnętrza. To właśnie metal, szkło, pożądana czerń, niepospolite stalowe konstrukcje, masywne powierzchnie i otwarta przestrzeń tworzą idealne połączenie prostoty z wyrafinowanym designem i elegancją nadające modny artystyczny koloryt każdemu mieszkaniu w stylu industrialnym.  

Przestrzeń industrialna-loftowa
Charakterystyczne dla stylu industrialnego są imponujące otwarte przestrzenie, czyli brak klasycznego podziału na pomieszczenia (salon, sypialnię, pracownię), wysokie kondygnacje, duże okna podzielone szprosami oraz szklane ściany wpuszczające naturalne światło. Dzięki temu mieszkania są bardzo jasne i wielofunkcyjne – można w nich tworzyć atrakcyjne efekty aranżacyjne podkreślające indywidualizm lokatorów, np. oryginalne antresole, i ciekawie, nieszablonowo wykorzystywać poszczególne pomieszczenia – strefy pełniące wiele funkcji w zależności od potrzeb domowników. Zazwyczaj wyznacza się je za pomocą:
-       mebli – łóżko wskazuje obszar sypialniany, regał imituje ściankę działową między pomieszczeniami,
-       dywanów – różnej wielkości i koloru,
-       posadzki – drewnianej, betonowej, żywicznej.  

Kolor
We wnętrzach urządzonych w stylu industrialnym króluje stonowana, ograniczona paleta barw, bazująca na czerni, bieli, szarościach, beżach i brązach, która optycznie powiększa przestrzeń, uwypukla pewne zachowane elementy konstrukcyjne czy podkreśla niezwykły klimat miejsca. To chłodne i surowe wykończenie znakomicie przełamują minimalistyczne, ale wyraziste wstawki kolorystyczne, na przykład na jednej wybranej ścianie, w odcieniach przetartego turkusu, fosforowej żółci czy intensywnej czerwieni, dzięki którym mieszkanie zyskuje wyjątkowy charakter.  

Materiały
W stylu industrialnym bardzo ważną rolę odgrywają naturalne materiały przywodzące na myśl pofabryczne wnętrza, takie jak cegła, beton, drewno i metal (zarówno konstrukcje aluminiowe, blaszane, jak i stalowe). Czasem wprowadzają one chłodną tonację i tworzą matową fakturę przestrzeni, a niekiedy – wręcz przeciwnie – poprzez ciepłą kolorystykę sprawiają, że wnętrze staje się bardziej przytulne. Tu paradoksalnie największą wartością są drobne niedoskonałości tych surowców, widoczne usłojenie drewna, skrystalizowane elementy żywicy czy wyszczerbiony kant starej cegły, podkreślające klimat starej fabryki. A jakie materiały sprawdzą się najlepiej?
Drewno.
Jedną z największych zalet drewna jest jego niepowtarzalność – nie istnieją bowiem dwa takie same kawałki tego materiału, zwłaszcza jeśli widać usłojenie. Inną zaletą jest bogactwo jego gatunków występujących na całym świecie: w Polsce największą popularnością cieszą się takie odmiany, jak dąb, sosna, olcha, klon czy świerk. Dodatkowo jest to materiał długowieczny, trwały i solidny, a przez to i uniwersalny: sprawdzi się niemal w każdym wnętrzu: od klasycznego, tradycyjnego po nowoczesny, ponieważ jest stylowy i funkcjonalny. Drewno można łączyć ze skórą, metalem, kamieniem czy tkaniną. Ilość wariacji designerskich ogranicza jedynie wyobraźnia projektanta.
Beton.
Mieszanka cementu, kruszywa i wody, dawniej wykorzystywany jedynie na elewacjach budynków, dziś coraz częściej staje się ulubionym narzędziem architektów i dekoratorów wnętrz wykorzystywanym w procesie aranżacji pomieszczeń, ponieważ jest niezwykle trwały, efektowny i odporny na czynniki zewnętrzne, takie jak temperatura czy wilgoć. Ponadto idealnie izoluje wnętrze pod kątem akustyki i stanowi wyjątkowy ascetyczny akcent.
Szkło.
Ten materiał pięknie prezentuje się w przestrzeni budynku, tworząc transparentną taflę przepuszczającą światło dzienne.Podobnie jak inne surowce wykorzystywane w aranżacji wnętrz jest odporne na czynniki zewnętrzne: zwłaszcza temperaturę i wilgoć. Stanowi rozwiązanie stylowe i funkcjonalne: optycznie powiększa przestrzeń i jest niezwykle neutralne, dlatego może stanowić efektowne tło dla innych dodatków.
Metal
To materiał surowy i chłodny, a jednocześnie dający wiele możliwości aranżacyjnych. Dzięki odpowiedniej obróbce elementy metalowe mogą przybrać dowolne kształty, odcienie i struktury. Surowiec ten znakomicie odbija i rozprasza światło, zwiększając optycznie przestrzeń wizualną pomieszczenia, a przy tym jest trwały i ponadczasowy – doskonale komponuje się bowiem z innymi elementami wyposażenia. Nierzadko granice jego wykorzystania w poszczególnych stylizacjach są bardzo płynne.
Cegła.
Jest wytrzymała, elegancka i uniwersalna, dzięki czemu sprawdza się zarówno w klasycznych wnętrzach, jak i w tych na wskroś nowoczesnych. Jest odporna na ogień, wilgoć i mróz, a ponadto stanowi dobry izolator termiczny i akustyczny. W dodatku, jako produkt wykonany z gliny, wytwarza przyjazny i korzystny dla człowieka mikroklimat. Może występować w wielu wariantach kolorystycznych i w zależności od tego pełnić różne funkcje: klasyczna czerwona sprawi, że pomieszczenie będzie bardziej przytulne, ciepłe, natomiast bielona optycznie powiększy przestrzeń.  

Dodatki
Styl industrialny to odzwierciedlenie estetyki minimalizmu, dlatego dodatki zazwyczaj są proste i funkcjonalne, pozbawione zbędnych elementów dekoracyjnych. Ponadto powinno być ich niewiele: tylko niezbędna ilość oryginalnych „drobiazgów”. Świetnie sprawdzą się na przykład ciężkie miedziane lampy czy wielkie zegary, przypominające te fabryczne, umieszczone nad bramami fabryk. Najlepszą dekoracją będą jednak widoczne rury, przewody i instalacje elektryczne oraz hydrauliczne, a także na przykład odsłonięte belki stropowe. Mniej w tym wypadku znaczy więcej.  

Synteza formy: z czym łączyć styl industrialny?
Przestrzenie loftowe lubią wszelkie przełamania konwencji, dzięki czemu możliwe staje się łączenie rozmaitych stylistyk. Co więcej, tego typu eklektyczne zestawienia niepowiązanych ze sobą na pierwszy rzut oka elementów, mających swe źródła w różnych stylach i epokach, dają nietuzinkowe i nierzadko zaskakujące efekty. Dzięki temu możemy tworzyć oryginalne projekty łączące prostotę i luksus, minimalizm i wytworność, klasykę i nowoczesność. Warto zatem w przestrzeniach industrialnych wykorzystać elementy innych ciekawych modeli aranżacyjnych, by jeszcze mocniej podkreślić indywidualizm wnętrza, wyjątkowy klimat oraz oryginalność przestrzeni.  
Styl vintage
Ponadczasowy, dobrze zaprojektowany, niewychodzący z mody… Styl ten nawiązuje do znakomitego okresu polskiego wzornictwa: lat 60., 70. i 80. ubiegłego stulecia, i ciekawych funkcjonalnych rozwiązań designerskich. Ważne są tu detale, wszelkiego rodzaju printy, nadruki czy wzory geometryczne bazujące na swobodzie artystycznej i indywidualizmie projektanta. W tej stylistyce ważne jest także nawiązywanie do różnych epok i wydobywanie z nich najbardziej unikatowych elementów: łączenie tradycji z nowoczesnością.  
Styl skandynawski
W tej stylistyce prym wiedzie prostota, oszczędność form i uniwersalizm. Niezwykle charakterystyczne są tu nawiązania do natury: zwłaszcza tej północnej – dzikiej i chłodnej. W związku z tym bazę tego stylu stanowią jasne pastelowe kolory (barwy ziemi), funkcjonalne meble i drewno, a także wyraziste tekstylne dodatki, które nie tylko optycznie powiększają przestrzeń, ale również nadają pomieszczeniu bardziej harmonijny, przytulny charakter.  
Styl art déco
Styl ten cechuje estetyka i elegancja. Poprzez awangardowe rozwiązania, wszechobecny ład i proste geometryczne formy dyskretnie nawiązuje do historii, dlatego można go określić mianem nieco sentymentalnego. Charakterystyczne jest w nim umiłowanie antyków, rzeczy z przeszłości, które nie tylko przechowują ducha minionych epok, są wyrazem poszanowania dorobku kulturowego ludzkości, ale również podnoszą prestiż wnętrza i nadają mu wyrafinowany charakter.  
Styl glamour
Najważniejsze w tej aranżacji są nieoczywiste kompozycje, zestawienia pełne sprzeczności: połączenie współczesnego designu z barokowymi meblami czy matowych powierzchni z barwnymi, błyszczącymi powierzchniami. Synteza luksusu i kiczu. W tego typu wnętrzach liczy się blask, żywe kolory oraz stylowe dodatki – ekstrawagancka forma i wszechobecny przepych.  
Styl klasyczny
Za wnętrza klasyczne uznajemy takie, które nawiązują do minionych epok, zwłaszcza rokoko i biedermeieru, a przy tym są ukłonem w stronę stylu angielskiego czy eklektycznego. Niezwykle istotną rolę odgrywają tu proporcje, symetria i równowaga – tworzące harmonijne połączenia, a także subtelne kontrasty mające na celu zwrócenie uwagi na jeden element wystroju, np. barwny perski dywan czy minimalistyczny skórzany fotel. Styl ten cechuje się prostym i eleganckim wzornictwem.  
Styl rustykalny
Styl ten oznacza przede wszystkim prostotę i naturę – odzwierciedla urok dworków szlacheckich i wiejskich chat, a także szeroko pojętej ludowości. W związku z tym jego nieodłącznym elementem jest pochwała tradycyjnego rzemiosła, widoczna zwłaszcza w takich dodatkach, jak tkaniny, ceramika czy akcesoria kuchenne. Króluje tu drewno, ale równie ważny jest kamień i metal. Charakterystyczne jest także wykorzystywanie surowej lub bielonej cegły i kolorów ziemi. To szlachetne, ponadczasowe rozwiązania podkreślone ludowymi akcentami inspirowanymi wiejskimi motywami.  

Dziś i wczoraj: powrót do początków
Mimo iż stare poprzemysłowe budynki wciąż są rewitalizowane, a ich wnętrza przekształcane na prestiżowe apartamenty zwane hard loftami, nie jest ich na rynku zbyt wiele – w Polsce można je znaleźć głównie w Łodzi i na Śląsku. W związku z tym coraz większą popularność zyskują projekty deweloperskie inspirowane taką stylistyką, tzw. soft lofty, łączące industrialne trendy z modernistycznym klimatem: surowe, a jednocześnie komfortowe mieszkania z wyższej półki dla wąskiego grona nabywców poszukujących niebanalnych rozwiązań i oryginalnych wnętrz o niekonwencjonalnej architekturze –indywidualistów, którzy cenią sobie niezależność, mają wyrazisty charakter, są kreatywni i nie boją się żadnych wyzwań. Dzięki takim rozwiązaniom możliwe jest stworzenie klimatycznej industrialnej przestrzeni nie tylko w murach dawnych fabryk, ale w każdym mieszkaniu. Doskonałe miejsce na taką aranżację stanowi np. poddasze, ale styl industrialny sprawdzi się równie dobrze w parterowym pomieszczeniu. Najważniejsze jest zachowanie i wyeksponowanie naturalnych elementów konstrukcyjnych – filarów, belek stropowych, ścian z cegły, nadproży czy nieotynkowanych powierzchni. Urządzając przestrzeń industrialną, niezależnie od tego, czy prywatną (mieszkanie, dom), czy komercyjną, publiczną (gastronomiczną, biurową), ważne jest, aby brać pod uwagę poszczególne cechy tego stylu, ale również własne upodobania i preferencje. O ile nie mamy za dużego wpływu na samą konstrukcję budynku: wysokie kondygnacje, ogromne okna czy wyeksponowane elementy instalacji elektrycznej, o tyle możemy dowolnie urządzać wnętrze za pomocą mebli i dodatków, nadając mu unikatowy magiczny klimat.  

Siła kontrastów: meble w stylu industrialnym
Meble w stylu industrialnym z zasady wpisują się w przestrzeń, w której dawniej stały masywne maszyny i silniki zasilające wyposażenie fabryk, dlatego muszą nawiązywać i podkreślać ten niezwykły klimat, zanikający wraz z rozwojem technologii i dominacją nowoczesności. Meble w stylu industrialnym powinny być zatem przede wszystkim masywne i oryginalne –wykonane z naturalnych surowców, maksymalnie uniwersalne oraz trwałe. Warto zainwestować w jakość, a nie ilość: solidne, nietuzinkowe meble wykonane z surowców najwyższej klasy będą nam służyć przez lata jako bardzo uniwersalne rozwiązanie. Ponadto należy zwrócić uwagę na ich funkcjonalność: odpowiedni mebel powinien być nie tylko stylowy, atrakcyjny wizualnie, ale również przystosowany do codziennych wymagań użytkowników: indywidualnych przyzwyczajeń, potrzeb, pragnień. Meble muszą więc stanowić połączenie dobrego gustu i aspektów praktycznych. Warto również pamiętać, że pierwsze lokale urządzone w stylu industrialnym zamieszkiwane były głównie przez bohemę, która łączyła charakterystyczne przemysłowe wyposażenie z bardziej swobodnymi, artystycznymi formami. Zestawiano ciężkie stalowe stoły z drewnianymi, miękko obitymi krzesłami albo metalowe regały ze skórzanymi fotelami. Tu rządzi zatem swoboda artystyczna i eklektyzm. Dobrym wyborem będą na przykład solidne drewniane lub kamienne blaty czy wysokie regały i szafki o stalowej konstrukcji. Niewątpliwym hitem będzie także szklany stolik z ciężką podstawą, na przykład w kształcie metalowego krzyżaka, albo toporna szafa z drewnianym frontem i stalową konstrukcją. Podczas aranżacji wnętrza w stylu industrialnym wskazane jest także wykorzystywanie jako mebli dawnych sprzętów przemysłowych, elementów wyposażenia: palet, skrzyń, stołów warsztatowych, które można odnowić i wykorzystać na nowo, dodając indywidualne detale, np. ze stali, drewna czy szkła.Warto bowiem łączyć ciężkie materiały z lekkimi, jasne z ciemnymi, gładkie powierzchnie z chropowatymi fakturami, unikając przy tym oczywistych kompozycji. W takiej nietypowej przestrzeni świetnie sprawdzą się także meble modułowe, które można ułożyć w dowolnej konfiguracji. Meble powinny być pozbawione wszelkich zdobień, elementów dekoracyjnych – muszą stwarzać wrażenie prostych, surowych. Tu także najbardziej odpowiednia będzie naturalna kolorystyka oparta na czerni, bieli, brązach oraz szarościach. Warto postawić na designerskie meble, które od razu przyciągają wzrok.  

Pochwała indywidualizmu
Wnętrza loftowe, industrialne posiadają specyficzny, niepowtarzalny klimat, który trudno osiągnąć w jakimkolwiek innym pomieszczeniu. A wszystko dlatego, że są niejako nośnikiem historii. Nawet jeśli mieszkanie nie jest usytuowane w starym poprzemysłowym budynku, ale zostało wybudowane od podstaw, to wszelkie zabiegi mające na celu oddanie dawnego klimatu stanowią pewnego rodzaju ucieczkę w stronę bardziej intymnego, artystycznego świata – w stronę przeszłości, tak odległej od pędzącej w przyszłość teraźniejszości. Warto zatem dowolnie przekształca ćprzestrzeń wokół siebie, wykorzystując tę minimalistyczną aranżację, by uzyskać nastrój właściwy dla przytulnego mieszkania z nutą wolności i swobody twórczej.  

Dziękujemy za lekturę naszego opisu.
Zespół INDUSTERNO - meble industrialne, loftowe, minimalistyczne          

Pokaż więcej wpisów z Styczeń 2018
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel